Dziś leśnicy wiedzą, nauczeni doświadczeniami pokoleń i bogatsi o nową wiedzę, że celem nie powinna być jedynie ochrona drzewostanów, ale całych ekosystemów leśnych. Zdają sobie sprawę, jak ważne jest zachowanie różnorodności biologicznej, całej puli genowej ekosystemów i zwiększanie naturalnej odporności zbiorowisk leśnych.
Las najlepiej obroni się sam pod warunkiem, że damy mu tę szansę utrzymując go w dobrej kondycji i stanie zbliżonym do naturalnego. Oczywiście czasem konieczne są zabiegi, zwane ratowniczymi, mające wspomóc ekosystemy leśne, które dotknął jakiś kataklizm np. gradacja owadów. Im drzewostan bardziej odbiega od naturalnego, im siedlisko jest bardziej zniekształcone przez człowieka, tym ryzyko owych szkód jest większe i tym czujniejsi są opiekujący się lasami leśnicy.
Odporność biologiczną leśnicy kształtują chroniąc zarówno najcenniejsze ekosystemy leśne, jak i zagrożone gatunki roślin i zwierząt. Wewnątrz lasu pozostawiane są tzw. użytki ekologiczne, którymi mogą być małe zbiorniki wodne czy polany śródleśne - te enklawy innych siedlisk w drzewostanach nie tylko upiększają krajobraz, ale również są potencjalnym miejscem pobytu wielu gatunków zwierząt, dzięki którym np. możliwe jest zachowanie równowagi wewnątrz ekosystemu leśnego. Na zrębach leśnicy pozostawiają pojedyncze drzewa, tzw. przestoje, czy całe grupy drzew służące za schronienie licznym organizmom. Wiedzą, że im bardziej różnorodne jest środowisko leśne tym większą presję ze strony czynników mu zagrażających wytrzyma.
Ponieważ czynników grożących ekosystemom jest wiele, by ułatwić ich poznawanie podzielono je na grupy w zależności od źródła zagrożenia. Są więc czynniki abiotyczne, czyli pochodzące od nieożywionej części przyrody; są biotyczne, czyli zagrożenie ze strony roślin, grzybów i zwierząt, i w końcu czynniki antropogeniczne, których przyczyną jest człowiek.
Na zdjęciu przedstawiamy ile dziennie jest wytwarzane gazet w jednej z polskich redakcji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz